Halil Gündoğan
23.07.2026
Sömürü ve zorbalığı
meşrulaştırma araçları
Üretim araçlarının özel mülkiyeti sisteminin var ettiği tüm iktidar
aygıtları, din başta olmak üzere, sürecin öne çıkan tüm diğer “milli
hassasiyetlerini”, sömürü ve zorbalığı “meşrulaştırmanın”, toplumu bunlarla
baskılamanın ve dolayısıyla da sistemlerinin devamını sağlamanın “en elverişli”
araçları olarak kullanagelmişlerdir. Ancak bu genel kullanmanın dışında din ve
“milli değerler”, dinci ve milliyetçi/ırkçı faşist kesimler tarafından, bir
tahakküm ve hizaya çekme sopası olarak kullanılmaktadır. Orta Çağda kiliselerin
ve diğer şeriat sistemlerinin, yakın dönemde Hitler’in ari ırk, İran’ın Molla
rejimi veya İŞİD-Taliban gibi “radikallerin” İslami tahakküm saplantılarının insanlığı
ve toplumsal yaşamı nasıl bir felaketle yüz yüze bıraktıkları herkesin malumu
olsa gerek. Aynı şekilde halifeliğin Osmanlı sultanlarında olduğu dönemde sırf
“aykırı” inanış sahibi oldukları için on binlerce Alevinin topluca
katliamlardan geçirildiği de tarihin hafızasında kayıtlıdır. Yine benzer
şekilde TC. döneminde de on binlerce Dersim Kızılbaşının nasıl kıyımdan
geçirildiği de bir sır değil. Keza yakın dönemde yüzlercesinin Maraş, Çorum,
Sivas Madımak ve İstanbul Gazi’de İslam dini aşkına nasıl hunharca
katledilebildikleri, tüm çıplaklığı ve yakıcılığıyla orta yerde duruyor.
